මගේ සිහිනය..!#..

චාරිකාව -පද බැඳුම 1ක

එදා වැසි දිනයක්...මම...ඒ ඉමක් කොනක් නොපෙනෙන ඝන වනන්තරේ තනි වෙලා..හතර දෙසින් ඇසෙන මූසල ශබ්දයන් මා සවන පින වූයේනම් නැත..

"අනේ...දෙවියනේ..මම කොහොමද මේ විපතෙන් බේරෙන්නේ..???..මගේ උදව්වට කව්ද එන්නේ..?? අනේ මගේ යාලුවෝ කොහෙද..??"

මෙය මගේ සිත නිතරම මගෙන් අසු එකම ප්‍රශ්නය විය..රූස්ස ගස් වලින් ගහන ඝන වනන්තරේ සතා සිව්පාන් එමටය..අලි කොටි වලසුන් මන්ම විෂඝෝර සර්පයන් ,ගොනුස්සන්ද ම නෙත ගැටුණු වාර ගණන අනන්තය...එහෙත් මම බොහෝ වෙහෙසක්
දරමින් එයින් මඟ හැර යෑමට වෙහෙසක් ගතිමි...

මම ගසින් ගසට මුවා වෙමින් දින කිහිපයක් පමණ මේ වනාන්තරයෙන් පිට වීමට මං සෙව්වෙමි...නමුත් එයද මා අසරණයට පත් කරන්නක් විය..මේ ඝන වනන්තරේ මට මතකයට නැගුනේ මම කරපු වරදකි...එය මෙසේය...

මම මගේ මිතුරන් කිහිපදෙනෙකු සමග දින කිහිපයක විවේකයක් ලබා ගැනීමට විනෝද චාරිකාවක් සංවිධානය කලෙමි..අප සැමගේ එකගත්වයෙන් යම් ත්‍රාසජනක අත්දැකීමක් ලබාගැනීම උදෙසා මෙම චාරිකාව සංවිධානය කළෙමු..මන්ද කෙළිලොල් වියේ පසු වන අප සැම විසේකාර..දඩබ්බර කොලු රංචුවකි..එය නෙත ගැටෙනා සියල්ලන්ම පාහේ කියන කතාවකි..ඇමේසන් ගං තීරය දිගේ දින කිහිපයක් තරණය කර යම් ත්‍රාසජනක විනෝදයක් ලබා ගැනීම මෙම චාරිකාවේ ප්‍රධාන අරමුණ විය..

කෙසේ වෙතත් මෙම සංවිධායක කමිටුවේ ප්‍රධානියා මම විය.මේ පිලිබදව අප සියලු දෙනාගේ කැමැත්ත ලද මම ඒ පිලිබදව අප ගෙදර ප්‍රධානියා වන තාත්තාගෙන් මෙය විමසුවෙමි...මෙම විනෝද චාරිකාව ත්‍රාසජනක වුවද විනෝද ජනකය..නමුත් මේ පිලිබදව
මගේ තාත්තාගෙන් ලද පිළිතුර ඇති බිහිසුණු ඇඟ කිලිපොලා යන පිළිතුරකි.....